ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ κ. ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ

Του Κώστα Ράπτη*

Εκείνο που κατ αρχήν πρέπει να εντοπίσουμε είναι η μέχρι αφέλειας αβεβαιότητα του ανδρός,με τις συνεχείς μεταπτώσεις και αλλαγές αποφάσεων και γνωμών
Πιστεύω ότι ο άνδρας ζεί μία εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα σε τρείς πόλους :
-Την εμπειρία του σαν καθηγητής σε ένα καλώς οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα
-την θεωρία για το πως πρέπει να λειτουργεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα,και
-την ελληνική ιδιαιτερότητα του εκπαιδευτικού συστήματος

Η απόφαση περί κατάργησης των εξετάσεων,περί λίγης παραπάνω ελευθερίας στα παιδιά, να βγούνε για ένα ποτάκι είναι σωστές, σε λάθος περιβάλλον
-Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργεί συντεχνιακά,σαν σύστημα αυτοσυντήρησης,δεν έχει επαφή και ανταπόκριση με την κοινωνία
-σε μιά κοινωνία όπου η συναλλαγές αποτελούν καθεστώς, δεν μπορεί να λειτουργήσει ένα σύστημα που, θα στηρίζεται αποκλειστικά στην βαθμολογία του εθνικού απολυτηρίου
-Η ποιότητα διδασκαλίας,σαν ύλη, σαν μεταδοτικές δυνατότητες των καθηγητών και σαν ανάπτυξη της σκέψης,είναι σχεδόν μηδαμινές,γιατί οι καθηγητές αρνούνται να αξιολογηθούν και να μετεκπαιδευθούν

Ο καθηγητής κ.Γαβρόγλου,δεν είναι πολιτικός είναι ένας άνθρωπος της θεωρίας,δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες της πολιτικής,σαν τέχνη του εφικτού,αλλά δεν μπορεί να προσαρμοστεί και στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής κοινωνίας
Με μεθόδους και λειτουργίες περασμένων δεκαετιών δεν μπορείς να λειτουργήσεις σύγχρονα

Στην πολιτική σχεδόν ποτέ δεν κάνεις το καλύτερο,αλλά κάνεις πάντα το καλύτερο δυνατό,το εφικτό
Ο κ. Γαβρόγλου αρνούμενος να καταλάβει,ακολουθεί το σύνδρομο του Καποδίστρια,η διαφορά είναι,όταν σταματήσει το εκκρεμές Γαβρόγλου,τα ερρείπια θα προστεθούν στην δύστυχη κοινωνία των ανέξοδων (για τον ίδιο) πειραματισμών

*Ο Κώστας Ράπτης είναι Κοινωνιολόγος και Οικονομολόγος