Πάτρα: Τι λέει η Τζένη Χειλουδάκη για τον οίκο ανοχής στην Τσαμαδού αλλά και για τις συνήθειες των πελατών της….

Για μία ακόμη φορά η Τζένη Χειλουδάκη, η πιο διάσημη τρανσέξουαλιερόδουλος της Ελλάδας έγινε θέμα συζήτησης και φυσικά… δεν άφησε την Πάτρα «απέξω»! Άλλωστε στην Αχαϊκή πρωτεύουσα διατηρούσε «μαγαζί» (στην οδό Τσαμαδού). Με αφορμή λοιπόν τον οίκο ανοχής που διατηρούσε στην Πάτρα διηγήθηκε με λεπτομέρειες τις εμπειρίες που -κατά την ίδια πάντα- είχε με τους διάφορους «πελάτες» της στην πόλη.

«Οι Πατρινοί μάλλον το προτιμούν πιότερο το κ****ο από το straight γ***. Τι αδελφάτο, μάνα μου, ο Ιησούς Χριστός νικά και με ποιο χέρι να κάνω τον σταυρό μου ένα πράμα δηλαδή. Πιάστηκε ο χέρης μου – πέντε δονητές μου κατέστρεψαν. Από κει πρέπει να βγήκε το “πας πούστης Πατρινός”! Anyway, ποια είμαι εγώ να κρίνω τα απωθημένα της σεξουαλικότητας των ανθρώπων; Περί ορέξεως 19 cm και 35 cm, όσο τραβάει η καρδιά σου, αγάπη μου!».

Aνάμεσα στους εραστές είναι κι ένας γκριζομάλλης υψηλά ιστάμενος στην εκπαιδευτική βαθμίδα του πανεπιστημίου, στον οποίο, όπως γράφει η ίδια στο βιβλίο, είχαν αναφερθεί δημοσιεύματα του Τύπου. «Πέρασα λατρεμένες στιγμές μαζί του. Γαλαντόμος, τζέντλεμαν, ευρηματικός, διασκεδαστικός και να αποκαλύψω τέλος ότι κατείχε πρωτοβάθμια θέση στο Πανεπιστήμιο Πατρών και τότε έγραψαν οι εφημερίδες: “Καινούργιο θύμα της Χειλουδάκη, καθηγητής πανεπιστημίου”.

Μου έδειξες την “Espresso”, “Traffic”, δεν θυμάμαι ακριβώς, και μου χαμογέλασες ατάραχος. Και εκεί μου είπες τα πάντα για τη ζωή σου. Η γυναίκα σου έπασχε από καρκίνο, ήταν στείρα και της έμενε λίγος χρόνος ζωής ακόμα. Και εκεί σε σιχάθηκα. Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι κάτι είχε αλλάξει μέσα μου.

Και ανάμεσα σε πολλαπλά εγκεφαλικά από μέρους μου για την απάθεια με την οποία αντιμετώπιζες το θέμα της γυναίκας σου, που ενώ θα έπρεπε να βρίσκεσαι μαζί της και να της συμπαραστέκεσαι στο κρεβάτι του πόνου, εσύ επιδιδόσουν σε θεϊκά μεν γ*** και γευσιγνωστικά τραπεζώματα, άτοπα και άκυρα δε.

Και σίγουρα εκεί κατάλαβα ότι πλέον είχα αλλάξει σαν άνθρωπος. Δεν με ενδιέφερε πια καθόλου η δημοσιότητα, για ένα θέμα μάλιστα που έμελλε να συγκλονίσει την τοπική κοινωνία και όχι μόνο. Πέρασα σε άλλο επίπεδο.

Νοιάστηκα για τα αισθήματα και ενός άλλου πλάσματος που παρότι ζούσε στην άγνοιά της, είχε το δικαίωμα να φτάσει στο τέλος της ζωής της με αξιοπρέπεια. Έφυγα από την Πάτρα λίγες εβδομάδες αργότερα».