Ο θάνατος του εμποράκου

Του Χρήστου Μοσχονά*

Ο «θάνατος του εμποράκου» ανέδειξε πως τα μαζικά κινήματα έχουν ανάγκη ανιδιοτελών ανθρώπων. Ανθρώπων που θα κατορθώσουν να φέρουν κοντά δημόσιους οργανισμούς και απλό λαό.  
 Σε λίγες μέρες θα γίνει ο 3ος «Αντύπα δρόμος» με φόντο το θαλάσσιο πρόσωπο και το θαυμαστό ηλιοβασίλεμα της πόλης μας, με αγαστή την συνεργασία Περιφέρειας, ΠΕΑΝ, ΟΛΠΑ, Εμπορικού Συλλόγου και της λέσχης Φαέθων.
Πολλοί θα αναρωτηθούν ποιος τελικά και στο κάτω κάτω της γραφής ήταν ο Γιώργος Αντύπας.
Τίποτε το ιδιαίτερο. Και όμως ξεχωριστός. Ένας βιοπαλαιστής της καθημερινότητας που έτρεξε τη ζωή του πίσω και μέσα από τις προθήκες του καταστήματός του. Ασπρόρουχα σαν την ψυχή του πουλούσε.
Τίποτα πιότερο από απλός και μέσα από την απλότητά του ιδιαίτερος. Άνθρωπος του μόχθου που κατόρθωσε τις ώρες που του περίσσευαν να τις απολαμβάνει τρέχοντας με φίλους και γνωστούς.
Τίποτα πιο πέρα από έναν από μας. Δεδομένου ότι πίσω του πια  βρίσκεται ένας βιοτέχνης, ένας τραπεζικός, ένας πυροσβέστης, ένας αστυνομικός, ένας τέλος πάντων από όλους μας, που ακολουθεί τα βήματα και τον δρόμο που πρώτος άνοιξε.
Σαν ένας από όλους όσους υπηρέτησαν την ιδέα του αθλητισμού απλά και ταπεινά, δηλώνω ότι θα είμαι εκεί και καλώ φίλους και γνωστούς να είναι και αυτοί. Να τιμήσουμε την μνήμη της προσωπικότητας που δεν θέλησε να γίνει κάποιος.
* Καθηγητής φυσικής αγωγής. Μέλος της λέσχης ΦΑΕΘΩΝ.  Υπεύθυνος αγωνιστικού σχεδιασμού.