Ο Δημήτρης Μπουραντάς στην Πάτρα-Μια διαφορετική παρουσίαση βιβλίου, ένας ωραίος άνθρωπος (photos)

Μια ξεχωριστή βραδιά είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν χθες (Παρασκευή 12 Μαΐου) αρκετοί συμπολίτες «βιβλιοφάγοι» στο Πολύεδρο, όπου ο Δημήτρης Μπουραντάς παρουσίασε το νέο του μυθιστόρημα «αν μ’ άφηνες τη λέξη να σου μάθω«.

Ο γνωστός λογοτέχνης και πανεπιστημιακός καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων, μίλησε στο κοινό τόσο για το νέο του βιβλίο, όσο και για την πολιτική, τη νοημοσύνη, τον ορθολογισμό, τη συμπεριφορά, αλλά και άλλα ζητήματα που καθορίζουν την καθημερινή -και μη- συμπεριφορά μας, τις επιλογές μας και φυσικά τη στάση ζωής μας…

Θα λέγαμε ότι στα ξεχωριστά χαρακτηριστικά της βραδιάς ήταν σίγουρα η αμεσότητα του συγγραφέα με το κοινό και η ελεύθερη-φιλοσοφικού τύπου- συζήτηση που προέκυψε στο τέλος της παρουσίασης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τον κ. Μπουραντά προλόγισε ένας παλιός μαθητής του, ο Πατρινός Ανδρέας Τζουραμάνης, ενώ η ανταπόκριση του κόσμου ήταν αρκετά μεγάλη στο κάλεσμα του Πολύεδρου. Μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν και ο πρώην αντιδήμαρχος Γιώργος Ζαφειρόπουλος καθώς και τα στελέχη του Ποταμιού Γιάννης Λάζαρης, Δημήτρης Μανθόπουλος και Ηλίας Κυριακόπουλος. 

Τα λόγια  του συγγραφέα όμως είναι πολυτιμότερα: «Είναι ίσως η μόνη αλήθεια ότι η ζωή μας είναι μία και μικρής διάρκειας. Τόσο μικρής που, μόνον όταν φτάνουμε στο τέλος της διαδρομής, κατανοούμε πόσο γρήγορα πέρασε. Τότε κατανοούμε ότι, κάθε στιγμή, κάθε μέρα, κάθε χρόνος που περνά, δεν ξανάρχεται. Δυστυχώς, εμείς δεν μπορούμε να δώσουμε πολλά χρόνια στη ζωή μας. Μπορούμε όμως να δώσουμε πολλή ζωή στα χρόνια μας και στα χρόνια αυτών που αγαπάμε. Μπορούμε να ζήσουμε περισσότερο, ίσως και δύο ζωές, αν ζήσουμε πλούσια. Αν κάνουμε αυτό το ταξίδι με αυθεντικότητα, με νόημα και με έρωτα για τη ζωή. Μπορούμε να το πετύχουμε. Αρκεί να κάνουμε πράξη το carpe diem (άδραξε τη μέρα) και να ζήσουμε τις περισσότερες στιγμές με αγάπη, με ψυχική ηρεμία και γαλήνη, με αίσθηση δημιουργίας, με χαρά, με γνήσια φιλία και συντροφιά, με αυτοσεβασμό, αυτοεκτίμηση κι αξιοπρέπεια, με ελπίδα, αυτοπεποίθηση κι ελευθερία. Αντίθετα, χωρίς αυτά θα ζήσουμε μισή ζωή. Ίσως και καμία, αν αφεθούμε στη φυλακή της ματαιοδοξίας, των αρνητικών συναισθημάτων και του συνεχούς άγχους…»