Ούτε οι δανειστές ούτε η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα ενδιαφέρονται για τη δημόσια διοίκηση

Της Έφης Στεφοπούλου*

 Το 4ο μνημόνιο του κ. Τσίπρα, στο μέρος που αφορά την δημόσια διοίκηση είναι άδικο και άνισο. Δείχνει ότι οι δανειστές ποσώς ενδιαφέρονται για την καλή διακυβέρνηση της χώρας και αντιμετωπίζουν την ελληνική δημόσια διοίκηση μόνο ως δημοσιονομικό μέγεθος. Και βεβαίως, οι δανειστές μπορεί να μην έχουν κανένα λόγο να επιδιώκουν μια αποτελεσματική διοίκηση, όμως, από το 4ο μνημόνιο αποδεικνύεται πως ούτε η κυβέρνηση ενδιαφέρεται για το κράτος, παρά μόνο ως «λάφυρο» προς κατάκτηση από τον κομματικό της μηχανισμό, όπως έχουν, άλλωστε, συχνά δηλώσει τα στελέχη της.

Το μνημόνιο 4, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, γιατί επίσημη ενημέρωση δεν υπάρχει από την κυβέρνηση, αναφέρει τέσσερα και ένα πεδία παρέμβασης στη δημόσια διοίκηση:

  1. Την αναβάθμιση του ρόλου του ΑΣΕΠ
  2. Τη μείωση του αριθμού των συμβασιούχων
  3. Την αναβολή της εφαρμογής του σχεδίου για την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων
  4. Την μεταφορά ορισμένων ΔΕΚΟ και ΑΕ του δημοσίου στο υπερταμείο, και
  5. Ονομαστικά μόνο, χωρίς καμία παραπάνω πληροφορία, την αξιολόγηση στο Δημόσιο.

Η ενίσχυση του ΑΣΕΠ είναι μια πολύ σημαντική υπόθεση για να αντιμετωπίζεται με ερασιτεχνισμούς, δίχως σχέδιο. Το ΑΣΕΠ πρέπει όντως να ενισχυθεί και να μετατραπεί σε μια στρατηγική δομή για το ανθρώπινο κεφάλαιο του Δημοσίου (civil service commission). Θα πρέπει να σχεδιάζει και να εφαρμόζει έναν στρατηγικό προγραμματισμό για το ανθρώπινο δυναμικό (strategic  workforce planning) μέσα από τον οποίο θα διασφαλίζεται ο στόχος της στελέχωσης των δημόσιων οργανώσεων

  • με το σωστό αριθμό ανθρώπων,
  • τις κατάλληλες δεξιότητες,
  • στη σωστή θέση,
  • στο σωστό χρόνο.

Η μεταφορά σημειακών αρμοδιοτήτων, όπως αυτές που αναφέρονται στο μνημόνιο 4 και αφορούν την ανανέωση των συμβάσεων μέσω του ΑΣΕΠ, μάλλον συσκοτίζουν το πρόβλημα και δυσκολεύουν τη λειτουργία του ΑΣΕΠ αντί να παρέχουν λύση.

Σε ότι αφορά τους συμβασιούχους, η κυβέρνηση έπεσε στην παγίδα που η ίδια έστησε. Με την κατακόρυφη αύξηση των συμβασιούχων, την οποία ήδη κατήγγειλε το Ποτάμι από τον Σεπτέμβριο 2016 ως παράθυρο ρουσφετολογικών προσλήψεων, έκανε την Τρόικα να «απαιτήσει» οριζόντια μείωσή τους. Κατ’ αυτό τον τρόπο, μαζί με τα χλωρά θα καούν και τα ξερά: Ενώ συμβασιούχοι, για παράδειγμα χρειάζονται πολύ συχνά στους Δήμους, η οριζόντια μείωσή τους, δίχως προηγούμενη εκτίμηση των αναγκών, θα οδηγήσει σε απίσχναση από το δυναμικό τους, υπηρεσίες που το έχουν ανάγκη. Την ίδια στιγμή, στο απυρόβλητο των μειώσεων προσωπικού μένουν, για άλλη μια φορά, τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, στα οποία κατά κανόνα, παρεπιδημούν οι χρυσοκάνθαροι κομματικοί ημέτεροι.

Σε ότι αφορά, τέλος, την κινητικότητα δημοσίων υπαλλήλων, φάνηκε για άλλη μια φορά η ανικανότητα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Ενώ ο σχετικός νόμος που ψηφίστηκε το 2016, προέβλεπε πρώτη εφαρμογή τον Απρίλιο 2017, η εφαρμογή αυτή αναβάλλεται τουλάχιστον μέχρι τον Αύγουστο, γιατί η κυβέρνηση δεν είναι ακόμα έτοιμη! Συγκεκριμένα δεν έχει καταφέρει, εδώ και 2,5 χρόνια να φτιάξει τα νέα οργανογράμματα των δημόσιων υπηρεσιών, βάσει των οποίων θα αναπτυχθεί το σχέδιο κινητικότητας.

Κατόπιν αυτών, θα μπορούσε η κυβέρνηση να ανατρέξει στο πλήρες σχέδιο για την αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης που έχει καταθέσει το Ποτάμι. Ένα σχέδιο με στόχους, και συγκεκριμένες δράσεις για την επίτευξή τους. Μπορείτε να δείτε το σχέδιο του Ποταμιού για τη δημόσια διοίκηση εδώ: http://topotami.gr/dimosia-diikisi/

*Η Έφη Στεφοπούλου είναι υπεύθυνη του τομέα Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στο Ποτάμι.