Ολλανδικές εκλογές 2017

 

Του Ανδρέα Κοσμάτου*

Εκείνο που κρατάω εγώ από τις πρόσφατες ολλανδικές εκλογές είναι ότι, διεξήχθησαν σε κλίμα ηρεμίας, χωρίς έκτροπα ή αφισορρύπανση, με ρεκόρ συμμετοχής ψηφισάντων και με το κυβερνόν κόμμα να έχει 33 έδρες στις 150. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Τα τρία πρώτα δείχνουν σεβασμό στο περιβάλλον και στους πολίτες, τόσο απλά…

Τα υπόλοιπα, θέλουν μια κουβέντα παραπάνω…

Προχτές στις ειδήσεις είδα τμήμα ενός debate μεταξύ του Βίλντερς και  του Ρούτε, με τον πρώτο να λέει όλα τα ωραία κλισέ των Ευρωσκεπτικιστών. «Να βγούμε εκτός Ευρώπης για να ορίζουμε τη χώρα μας και το νόμισμα μας», «είναι καιρός να είμαστε ελεύθεροι να παίρνουμε τις αποφάσεις μας μόνοι μας» κ.α. Επίσης από ρεπορτάζ, φάνηκε πως ο κόσμος έσπευσε να ψηφίσει, κρίνοντας τις εκλογές ως κρίσιμες για το μέλλον της χώρας στην Ευρώπη, εξ’ ου και το μεγάλο ποσοστό συμμετοχής. Συμπέρασμα (κατ’ εμέ πάντα),  οι λαικιστές υπάρχουν σε κάθε χώρα και τους κερδίζεις μόνο με ψηφοφόρους σκεπτόμενους, με ευθυκρισία και αίσθηση της ατομικής ευθύνης….

Στη Τρίτη παρατήρηση μου…. Η Ολλανδία κατά πάσα πιθανότητα θα πάει σε κυβέρνηση τεσσάρων κομμάτων, αυτό σε μια χώρα σαν την Ελλάδα θα ήταν αδιανόητο! Η Ολλανδία όμως είναι μια χώρα με θεσμούς που λειτουργούν και με κράτος ανεξάρτητο των κομμάτων που εκλέγονται. Άλλωστε πρόσφατο είναι και το παράδειγμα του Βελγίου, που λειτουργούσε ένα χρόνο χωρίς κυβέρνηση! Αυτά λέγονται δυτικοευρωπαικά – πολιτισμένα – οργανωμένα κράτη, εμείς λεγόμαστε ιδιότυπο κουμμουνιστοκαπιταλιστικό υβρίδιο! Το δικό μας κράτος περισσότερο διαμορφώθηκε από τύχη, παρά από σχέδιο ή ιδεολογία … και το ότι ακόμα λειτουργούμε μέσα του εμείς ως πολίτες είναι μάλλον θέμα προς μελέτη!

*Ο Ανδρέας Κοσμάτος είναι αντιπρόσωπος Αχαΐας στο Ποτάμι