Οι εξεγερμένοι της λιτότητας

Του Γιάννη Ντόντου*
Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ πως μεταδίδουν τα διεθνή δίκτυα το θέμα των διαδηλώσεων και των παράπλευρων επεισοδίων στην Ελλάδα. Σκέφτομαι λοιπόν πόσο λάθος συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κάποιος ξένος παρακολουθώντας τα ρεπορτάζ της τηλεόρασης.
Βλέπω πχ ένα βίντεο λίγων λεπτών με εικόνες από το Σύνταγμα και άτομα με κουκούλες να κρατάνε καδρόνια και να πετάνε πέτρες και μολότωφ σε αστυνομικούς. Φωτιές, καπνοί, δακρυγόνα, κόσμος που τρέχει, που κρατάει μαντήλια στη μύτη του, αναρχία και χάος. Αντίστοιχα μπορεί η εικόνα να δείχνει και τις καθιερωμένες βραδινές αψιμαχίες αναρχικών και αστυνομικών στην Μπουμπουλίνας και τη Στουρνάρη. Εδώ τα βραδινά πλάνα με τις λάμψεις από τις μολότωφ είναι σαφώς πιο εντυπωσιακά. Και η λεζάντα από κάτω γράφει κάτι του τύπου «η ελληνική βουλή ψηφίζει το νέο μνημόνιο» ή «επεισόδια μετά τη συμφωνία με τους δανειστές» ή «διαμαρτυρίες εναντίον της λιτότητας». Ένας άσχετος με τις νεοελληνικές παραδόσεις ίσως φανταστεί οτι η εικόνα και η λεζάντα μεταξύ τους σχετίζονται. Οτι η ψήφιση μνημονίων ευθύνεται για τα επεισόδια. Βλέπει παιδιά με κουκούλες να πετάνε μολότωφ και υποθέτει οτι το κάνουν επειδή κόβονται οι συντάξεις. Οτι κάποιοι φτωχοί και καταφρονεμένοι διαμαρτύρονται έντονα για το κακό που τους βρήκε. Οτι οι πεινασμένοι εξεγείρονται ενάντια στα μέτρα που επιβάλλουν οι ανάλγητοι ξένοι κατακτητές. Οτι κάποιους καταπιεσμένους τους πνίγει το άδικο. Ίσως και να φαντάζεται οτι στην Ελλάδα ξεκίνησε η επανάσταση που όλοι φοβούνται!
Άντε τώρα να εξηγήσεις στον αυστριακό ή τον αμερικάνο τηλεθεατή οτι δεν ισχύει τίποτα από τα προηγούμενα. Οτι τα άτομα αυτά είναι τόσο πολιτικοποιημένα όσο και τα αδέσποτα σκυλιά του Συντάγματος που τρέχουν χαρούμενα στο πλάι των διαδηλωτών, επειδή βρήκαν μεγάλη παρέα. Δεν μπορεί να καταλάβει ο ξένος οτι τα επεισόδια δεν έχουν καμία σχέση ούτε με την ψήφιση των μνημονίων, ούτε με τη λιτότητα. Και αν έχουν, η σχέση αυτή είναι μακρινή και έμμεση. Απλά κάποιοι βρήκαν ευκαιρία για χαβαλέ. Για να διαλύσουν την συγκέντρωση. Για να πλακωθούν με την αστυνομία. Για εκτόνωση. Με κάθε ευκαιρία. Για τους δικούς τους λόγους. Συχνά χωρίς καμία αφορμή.
Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για βίαια παιδιά των βορείων προαστίων. Ούτε τους ξέρω, ούτε έχω πιάσει συζήτηση μαζί τους, ούτε δήλωση φόρου εισοδήματος έχω δει ποτέ. Τους ακούω όμως πως μιλάνε. Τους βλέπω συχνά εδώ στη Στουρνάρη που βρίσκομαι καθημερινά. Και αυτά που ακούω δεν έχουν σχέση με αυτό που φαντάζεται ο μέσος τηλεθεατής του εξωτερικού. Ούτε πολιτικά ούτε κοινωνικά αιτήματα υπάρχουν. Η καταστροφή atm και οι εμπρησμοί αυτοκινήτων και κάδων απορριμάτων δεν αποτελούν ούτε πολιτικές θέσεις, ούτε καν προοίμιο λαϊκής εξέγερσης. Αν ήμουν ψυχολόγος ίσως έκανα λόγο για τα αποτελέσματα της αδιαφορίας που βίωσαν από τους γονείς τους. Το μίσος τους για μια κοινωνία που έφτιαξαν οι γονείς τους και κάποιοι σαν τους γονείς τους. Δεν ξέρω. Υποθέσεις μόνο μπορώ να κάνω.
 
*Ο Γιάννης Ντόντος είναι πολιτικός μηχανικός