Ν. Τζανάκος: Να υλοποιηθεί η απόφαση για την οδό «Ν. Τεμπονέρα»

Το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης μας, το 1991, με Δήμαρχο τον Ανδρέα Καράβολα και πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου τον Ανδρέα Κακογιάννη, με την 117/20/2/1991 σχετική, αποφάσισε την πεζοδρόμηση της οδού Βύρωνος στο τμήμα από την Ασημ. Φωτήλα έως την οδό Γ. Ολυμπίου, εμπρός από το σχολικό συγκρότημα στο οποίο δολοφονήθηκε ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας. Επίσης αποφάσισε τη διαμόρφωση του κηπαρίου στη γωνία των οδών Ασημ. Φωτήλα και Βύρωνος, σε μνημείο, για να τιμηθεί η μνήμη του αγωνιστή της Παιδείας και της Δημοκρατίας.

Ένα μήνα αργότερα, ο τότε Νομάρχης Ν. Τάγαρης δεν επικυρώνει την προαναφερόμενη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλά και μία προηγούμενη, με την οποία το Συμβούλιο αποφάσισε οικονομική ενίσχυση της οικογένειας, κυρίως για να καλυφθούν τα έξοδα κηδείας.

Στη συνέχεια το Δημοτικό Συμβούλιο με την 268/6/5/1991, καταγγέλλει ως απαράδεκτη την παρέμβαση του Νομάρχη, εκτός των άλλων και σαν προσβολή της αυτονομίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ιδιαίτερα τη στιγμή που έγινε και εκτός των νομίμων προθεσμιών. Το σώμα θεωρεί πως είναι νόμιμες και έγκυρες οι προαναφερόμενες αποφάσεις του.

Στην απόφαση αυτή απαντά ο Νομάρχης, με την 33063/22/10/1991 επιστολή του, με στην οποία, αφού αναφέρει πως δεν του προσκομίστηκαν ικανά(!!) στοιχεία για να εγκρίνει και μεταβάλει την άποψή του, στέλνει τα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου στον εισαγγελέα, γιατί κατά την άποψή του(!!), προκύπτουν ποινικές ευθύνες για όσα ελέχθησαν στο Δημοτικό Συμβούλιο!!.

Το Δημοτικό Συμβούλιο, συνεδριάζει και πάλι στις 20 Δεκεμβρίου του 1991 (επαναφέροντας το θέμα και σε απάντηση των ενεργειών του Νομάρχη), μετά από εισηγητικό έγγραφο του τότε Δημάρχου κ. Ανδρέα Καράβολα, με θέμα «Αφιέρωση πεζοδρόμου προς τιμήν του Ν. Τεμπονέρα».

Το Δημοτικό Συμβούλιο με την 762/20/12/1991 εγκρίνει-αποφασίζει ομόφωνα, τόσο την ονοματοθεσία-μετονομασία τμήματος (και τούτο για να συνεχίσει η πόλη να τιμά και το μεγάλο φιλέλληνα Λόρδο Βύρωνα) της οδού Βύρωνος, όσο και τη δημιουργία σχετικού μνημείου.

Η παραπάνω απόφαση, η οποία εκτός των άλλων είναι κυρίως πολιτική απόφαση, δεν ανακλήθηκε ποτέ από τότε, ούτε στο πολιτικό της ούτε και στο διοικητικό της μέρος, πράγμα που σημαίνει πως εξακολουθεί να είναι σε ισχύ. Εξάλλου το μνημείο, όπως όλοι γνωρίζουμε, κατασκευάστηκε και εκεί τιμούμε έκτοτε τη μνήμη του Ν. Τεμπονέρα.

Το ότι δεν δημιουργήθηκε τελικά πεζόδρομος, σε όλο το τμήμα της οδού Βύρωνος, από την Ασημ. Φωτήλα έως την οδό Γ. Ολυμπίου, αλλά επιλέχθηκε απλώς η επέκταση του πεζοδρομίου, ώστε να μην κλείσει ο δρόμος, δεν αναιρεί την απόφαση της ονοματοθεσίας. Επίσης το ότι πιθανόν δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία, από άλλες δημόσιες υπηρεσίες και αυτό δεν αναιρεί την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Εξάλλου, η μη ολοκλήρωση ονοματοθεσιών, αποτελεί «προσφιλή» τακτική της γραφειοκρατίας, μέσω και των χρονοβόρων διαδικασιών που έχει επιλέξει να ακολουθεί. Να σας επισημάνω πως και σήμερα, σημαντικά μεγάλος αριθμός ονοματοθεσιών, τόσο της Πάτρας όσο και όλης της χώρας, εκκρεμεί για εντυπωσιακά πολλά χρόνια ή έχει χαθεί και ξεχαστεί στην πορεία.

Σε κάθε περίπτωση, τόσο η πρόσφατη θέση της υπηρεσίας, όσο και η αντίστοιχη απόφαση της σημερινής Επιτροπής Ονοματοθεσίας, πως δεν προκύπτει μετονομασία του συγκεκριμένου τμήματος της οδού Βύρωνος, είναι λανθασμένη, αυταπόδεικτα άκυρη και ως εκ τούτου δεν δύναται να παραχθεί από αυτή νόμιμη πράξη.

Η διοίκηση οφείλει άμεσα να την ανακαλέσει.

Μετά τα παραπάνω και προκειμένου να δοθεί οριστική λύση στο θέμα που προέκυψε, προτείνουμε:

  1. Ή να υλοποιηθεί άμεσα η παλιά απόφαση ή
  2. Να επικυρωθεί- επικαιροποιηθεί από την Επιτροπή Ονοματοθεσίας και από το Δημοτικό Συμβούλιο, η 117/20/2/1991 απόφαση του τότε Δημοτικού Συμβουλίου, με την οποία δίδεται η ονομασία «Νίκου Τεμπονέρα» στο τμήμα της οδού Βύρωνος, από την Ασημ. Φωτήλα έως την οδό Γ. Ολυμπίου, συμπληρωμένη με τις κατάλληλες, τεχνικού και διαδικαστικού χαρακτήρα διευκρινήσεις.

Οποιαδήποτε από τις δύο παραπάνω προτάσεις επιλεγεί, πληροί όπως ο νομοθέτης ορίζει, την δυνατότητα μετονομασίας οδού (και μάλιστα μερικής), μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, αλλά κύρια και πρώτα αποτελεί ένδειξη οφειλόμενου σεβασμού, τόσο στη μνήμη του δολοφονηθέντα Ν. Τεμπονέρα, όσο και στη στάση-απόφαση του τότε Δημοτικού Συμβουλίου, την οποία καλείται το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο να επικυρώσει στην πράξη.