Ιστορική εκδήλωση για τον ΑΟ Γηροκομείου (photos)

Με μια ευφάνταστη εκδήλωση γεμάτη κέφι, χορό και αναμνήσεις, ο σύλλογος Γηροκομείου τίμησε την ομάδα που γεννήθηκε από τα σπλάχνα του: ΑΟ Γηροκομείου! 

Παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές και κόσμος έδωσαν το παρόν σε αυτή την ξεχωριστή εκδήλωση που άφησε το δικό της στίγμα στην ιστορία του συλλόγου, μιας και πρόκειται για το έναυσμα της ζωντάνιας τόσο της ποδοσφαιρικής ομάδας που χάρισε στον κόσμο της όμορφες στιγμές, όσο και στο σκάλισμα της ιστορίας της, η οποία αποτελεί ένα ιδιαίτερο κομμάτι της ιστορίας του αχαϊκού ποδοσφαίρου: ατού που ξεκίνησε δειλά δειλά από τις γειτονιές και κατέληξε στα μεγάλα γήπεδα της Πάτρας!

Αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ των παρευρισκομένων, την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο αντιδήμαρχος Πατρέων κ. Κορδας, αλλά και ο Γραμματέας του Ποταμιού Ηλίας Κυριακόπουλος.

Η εκδήλωση δεν θα είχε αυτή την τεράστια επιτυχία αν κάποιοι άνθρωποι δεν έβαζαν «πλάτη» και σ’ αυτούς οφείλεται αποκλειστικά και εξ ολοκλήρου η μαγική βραδιά!

Ένας απ’ αυτούς τους ανθρώπους είναι και η πρόεδρος του συλλόγου, Ντίνα Παπάκου, η οποία απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι το ευχάριστο «πείσμα» της για το ζωντάνεμα και το σμίξιμο των κατοίκων της περιοχής με στόχο την ανάδειξη του Γηροκομείου, αποδίδει καρπούς!

Έτσι, ένας απ΄ αυτούς τους καρπούς που προκάλεσε τη συγκίνηση, αλλά και πολλά χαμόγελα στους εκατοντάδες παρευρισκόμενους ήταν και ο ιστορικός της λόγος για την ομάδα του Γηροκομείου:

«Ελπίζω να έχουμε μαζευτεί όλοι οι συμπαίκτες προπονητές φροντιστές της ομάδας, παράγοντες και απλοί φίλαθλοι για να τιμήσουμε την ποδοσφαιρική ομάδα του Α.Ο.Γηροκομείου και την προσφορά της στα αθλητικά δρώμενα του Πατραϊκού ποδοσφαίρου και αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς  οι Γηροκομήτες που αγαπήσαμε αυτή την ομάδα αλλά το μαρτυρούν και  τα τόσα κύπελλα που πήρε για πρωταθλήματα κατηγοριών που κατέκτησε , σε τοπικό επίπεδο αλλά και τα κύπελλα ήθους  με τα οποία βραβεύτηκε ,ομολογούν την πορεία το ήθος την αγωνιστική ευπρέπεια, την ευγενή άμιλλα της ομάδας.

  • Ρώτησα πολλούς από τους παίκτες της ομάδας να μου πουν τι θυμούνται από εκείνα τα χρόνια. Κανείς δεν θυμόταν λεπτομέρειες, ούτε χρονολογίες ,ούτε αγώνες , ούτε σκορ, ούτε νίκες ,ούτε ήττες, όμως όλων τα μάτια έλαμψαν στην ανάμνηση εκείνων των ξένοιαστων χρόνων για τα καλαμπούρια τα πειράγματα τις περιπέτειες ….. τα γλέντια.
  • Γιατί αυτό είναι το σπουδαίο απόψε οι μνήμες που ξυπνά αυτή η βραδιά με την παρουσίαση των φωτογραφιών και την συγκέντρωση στον ίδιο χώρο παικτών – προπονητών εφόρων προέδρων –μεγαλοπαραγόντων που ήσαν παιδιά και τώρα είναι έφηβοι…… (Βλέπε Μιμή Κοτσάνη) που είχαν μαλλιά αλλά από τις πολλές κεφαλιές τα έχασαν.
  • Αρχίσαμε λοιπόν να ψάχνουμε τα συρτάρια για φωτογραφίες και αποκόμματα εφημερίδων και σιγά –σιγά ξετυλίξαμε το κουβάρι .

ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1970

 Ο Παναθηναϊκός μεσουρανούσε στα γήπεδα της Αγγλίας Γουέμπλεϊ τελικός πρωταθλητριών Ευρώπης.

Η μεγάλη Παναχαϊκή του Δαβουρλή και του Στραβοπόδη (νικά την Αυστριακή Σκρούμ Γράτς 1-0) περνα στο δεύτερο γύρο του ΟΥΕΦΑ.

Η τεράστια ΑΕΚ φθάνει στους τέσσερεις της Ευρώπης με την Μιμή Παπαϊωάννου και τους άλλους γίγαντες……….

Για τον Ολυμπιακό δεν θυμάμαι να διάβασα κάτι ………….χα χα χα.

Ο Πελέ είναι ο μύθος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου –Ο Κρόιφ ο μάγος της μπάλας του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Το ποδόσφαιρο το λαοφιλέστερο άθλημα , ο βασιλιάς, όλοι κλωτσάνε την μπάλα στις γειτονιές και στις αλάνες.

Μια τέτοια αλάνα δημιούργησαν και τα αγόρια του Γηροκομείου μέσα στο οικόπεδο με τις αχλαδιές του Ρηγόπουλου, σημερινό 46ο ΔΣ & νηπιαγωγείο. Είχε μαθευτεί ότι ο χώρος  είχε δεσμευτεί με πρωτοβουλία του τότε  ΔΣ. Του πολιτιστικού Συλλόγου, από το Υπουργείο Παιδείας για να γίνουν τα σχολικά συγκροτήματα και έτσι κάθε βράδυ έκοβαν και κάνα δύο αχλαδιές,

αφ ενός μεν για να μην κουραστούν τα συνεργεία της Νομαρχίας όταν θα έρχονταν για την διαμόρφωση του χώρου,

αφ ετέρου για να δημιουργήσουν το δικό τους γήπεδο και να αρχίσουν σιγά –σιγά να χτίζουν την επαγγελματική τους καριέρα, άσχετα αν ακόμα όλα ήταν ερασιτεχνικά. Οι στόχοι πάντα ήταν υψηλοί και οι παίκτες μας διορατικοί.

Ο Νικηφόρος Παπάκος μαζί με Άγγελο Γκριμπούρα, Αντώνη Παπαπέτρο, Γιάννη Μακρίδη , Παπάκο Αχιλλέα, Αναστασάκη Ντίνο, Παγώνη Γιάννη, κοσμάτο Νίκο, Ζεπάτο Σπύρο, Κατσινόπουλο Ανδρέα, Παπάκο Σωτήρη, Κυδωνιάτη Ανέστη και Θύμιο και άλλους πάρα πολλούς, κανείς δεν έλειπε από αυτό το κάλεσμα,έφτιαξαν το ιδρυτικό καταστατικό του Συλλόγου και στις 12/9/1977 η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αχαϊας, αναγνώρισε επίσημα την ποδοσφαιρική ομάδα του Α.Ο Γηροκομείου με χρώμα φανέλας μπλε και άσπρο και λογότυπο την αναδυόμενη φλόγα σε πυρσό.

Το γήπεδο άρχισε να διαμορφώνεται , τα γκολποστ σχηματίστηκαν  από ξύλινα καρδόνια που είχε στις οικοδομές ο Νικηφόρος Παπάκος, οι πλάγιες γραμμές στο χώμα έγιναν βαθιές με πέτρες και ξύλα, οι θεατές σκαρφάλωναν στα παρακείμενα δένδρα και ο δρόμος για τις μεγάλες αναμετρήσεις είναι πια ανοικτός.

Ο αγώνας παλαιμάχων όπου από εκεί ξεκίνησαν όλα αποτελεί κοσμοϊστορικό γεγονός για την συνοικία μας κάθε Μ. Παρασκευή . Οι μεγάλοι πάντα νικούσαν του νεώτερους……… το γιατί είναι γνωστό ανά τους αιώνες , οι νεώτεροι είχαν το νου τους στα κορίτσια της γειτονιάς που τα παρακολουθούσαν κρυφά…… και έκαναν τα σχετικά σχόλια.

Στις κοντινές μετακινήσεις η ομάδα πήγαινε με σχετικά γρήγορο περπάτημα για να γίνει και το απαραίτητο ζέσταμα πριν τον αγώνα ,για τις μεγάλες μετακινήσεις διέθετε κλιματιζόμενο πούλμαν όπου εκτός της ομάδας πήγαιναν μαζί και οι φανατικοί φίλαθλοι που είχαν κάρτα διαρκείας , καθώς και οι μασκώτ Σόνια Καρύδα, Αγγέλα Γιαννατά, Ζηνοβία Κοσμάτου για να φέρουν γούρι στην ομάδα.

Δυστυχώς τα σχετικά βίντεο έχουν καεί και είναι αδύνατον σήμερα να σας μεταφέρουμε την εκρηκτική ατμόσφαιρα την ζωντάνια του λόγου , το πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ των παικτών μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο αλλά και ένα βίντεο που βρήκαμε θα έπρεπε να σβήσουμε τον ήχο και να κόψουμε επίμαχες  φάσεις διότι ήταν ακατάλληλες για ενηλίκους ………γιατί το ζητούμενο ήταν η ομάδα να νικήσει με κάθε τρόπο με κάθε μέσο.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 η προετοιμασία  της ομάδας γινόταν στον Άγιο Τρύφωνα, αργότερα που φεύγει από το γήπεδο του Αχλαδοκάμπου και παίζει στα μεγάλα γήπεδα Παμπελοποννησιακο, Πρσφυγικά , Οβρυά η ομάδα πλέον προετοιμάζεται σε πεντάστερα ξενοδοχεία στα σαλέ των Καλαβρύτων. Μακριά από δημοσιογράφους και κάτω από αυστηρή μυστικότητα για να μην γίνονται γνωστές οι μέθοδοι προπόνησης και τα συστήματα ανάπτυξης της ομάδας . Η ομάδα αποκτά πλυντήρια , στεγνωτήρια , ζεστά λουτρά και πλέον έχει ροστερ 18 παικτών με δύο εμφανίσεις του μπλε και του άσπρου. Ο ακοίμητος φρουρός της ομάδας, ο οποίος διαδέχθηκε στην θέση αυτή τον Κατσικόπουλο Ανδρέα,η ψυχή και η καρδιά των αποδυτηρίων ο Σπύρος Δημόπουλος φροντίζει να είναι όλα καθαρά και πάντα στη θέση τους και η ΕΠΣΑ τον τίμησε πολλές φορές για την πολυετή του προσφορά στην ομάδα.

1977-1978

Πρώτη μας εμφάνιση στην Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος. ΣΑΡΩΝΟΥΜΕ!! Η μία νίκη μετά την άλλη , τα ματζούνια των γιαγιάδων πιάνουν και οι παίχτες μας είναι αχτύπητοι, νικάμε μεγάλες ομάδες όπως Ολυμπιακό Αιγίου, Βαλλιμήτικα, Ποσειδώνος Ελίκης, Καλάβρυτα αλλά δεν ανεβαίνουμε κατηγορία.

Την επόμενη χρονιά αποκλείουμε στο κύπελλο Πατρών την Θύελλα την μεγάλη ομάδα της Πάτρας με σκορ 2-1 και με γκολ από κόρνερ του κορυφαίου παίκτη μας Καλύβα Χρύσανθου και του αείμνηστου Κατσικόπουλου Λάμπρου. Σιγά –σιγά αρχίζει να διαφαίνεται το ποδοσφαιρικό ταλέντο του Θεόδωρου Καρύδα και να βρίσκει θέση στην εντεκάδα.

Ο τύπος της εποχής καταγράφει με πηχιαίους τίτλους τους νικηφόρους αγώνες και η λαμπρή πορεία της ομάδας έχει ξεκινήσει.

Μεγάλος αντίπαλος της εποχής ο Πήγασος Μπεγουλακίου, η ιστορία θα γράψει ότι κάποια χρονιά ανεβήκαμε στη Α΄ κατηγορία μετά από νικηφόρο μπαράζ αγώνα με το Μπεγουλάκι μέσα στο γήπεδο του. Στο τέλος του αγώνα έπεσε το ξύλο της αρκούδας και ανταλλάχτηκαν οι σχετικές αβρότητες και τα αντίστοιχα μπουκέτα εκατέρωθεν.

Άλλος μεγάλος αντίπαλος η ομάδα του Ρωμανού όπου τα πρώτα χρόνια χάναμε συνεχώς, ήταν ο εφιάλτης οι μεταξύ μας αναμετρήσεις, όμως μετά τα απαραίτητα ξεματιάσματα των παικτών μας από τις πιο πάνω αναφερθείσες μασκώτ, Ζηνοβία, Σόνια, Αγγέλα άλλαξαν τα πράγματα και από το 1985 τους παίρνουμε  τα σώβρακα…… οι νίκες διαδέχονται η μία την άλλη.

Πολλά παιχνίδια με την γειτονική ΠΑΓΩΝΑ καταλήγουν σε νίκη και μετά γινόταν το σχετικό τραπέζι στην ταβέρνα του Κάργα στα σύνορα, για να μας βλέπουν και οι χαμένοι που θα πέρναγαν από εκεί και να γίνονται τα σχετικά πειράγματα……..το αντίστοιχο έκανε και η Παγώνα τα τραπέζια όλα στην κάργα γιατί είχε νόστιμο κοτόπουλο στη σούβλα.

Και φθάνουμε στην χρυσή εποχή 1989-1993 όπου η ομάδα με πρόεδρο τον Μιχάλη Κυδωνιάτη, και με μέλη του ΔΣ Ποδαρα Βασίλη , Μουσταφίδη Δημ., Οδυσσέα Κουνάδη, Δημόπουλο Σπύρο, Καραπατάκη Κώστα και προπονητές τον Βασίλη Οικονόμου και Νάκο Σπύρο κατακτά τις κατηγορίες την μία πίσω από την άλλη από την Γ΄στην Β΄→ Α΄και η ομάδα φτάνει στο απόγειο του θριάμβου.

Ανοίγονται σαμπάνιες στις κερκίδες και οι αμοιβές  και τα μπόνους των παικτών φτάνουν σε πρωτοφανή για την εποχή επίπεδα.

Γεγονός επίσης που απασχόλησε τον τύπο τον καιρό εκείνο είναι η μεταγραφή του Σιμιτζή Γιώργου στον Αχιλλέα Πατρών με το ιλιγγιώδες ποσό των 400.000 δρχ.

Σήμερα μετά από τόσα χρόνια μου εκμυστηρεύτηκε παίκτης της ομάδας ? ότι το μυστικό της επιτυχίας που το εφάρμοσε ο μεγάλος προπονητής Γκόρσκι (Χρ. Γρίβας) ήταν τη δεκαετία του ‘ 80 η επίσκεψη της ομάδας την παραμονή κάθε μεγάλου αγώνα στο κέντρο του ΚΟΤΑ στα γύφτικα , έτσι οι παίκτες ήσαν χαλαροί και ανάλαφροι και είχαν καλύτερη απόδοση την επομένη στον αγώνα.

Δυστυχώς δεν υιοθετήθηκαν από τις επόμενες γενιές αυτές οι καρατσεκαρισμένοι μέθοδοι και τα αποτελέσματα είναι σε όλους γνωστά .(Βλέπε Παναχαϊκή-Απόλλωνα Πάτρας-Ορμή).

           

ΠΑΙΚΤΕΣ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΕΝΑΝ-ΕΝΑΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ δεν θα ήθελα να κάνω αναφορά γιατί σίγουρα κάποιον θα αδικήσω ΟΛΟΙ ΕΙΣΑΣΤΕ ΥΠΕΡΟΧΟΙ.

  • Άλλοι προπονητές που διαδέχτηκαν τον μέγιστο Χρήστο Γρίβα ήταν:

Σακκάς ο Κύπριος, Μήτσος Παναγόπουλος

Βεντούρης Θόδωρος, Τάκης Μαρούδας

Αδαμόπουλος Κώστας, Πέργαρης Νίκος

Κυριακόπουλος Νίκος, Βασίλης Οικονόμου

και φυσικά ο Νάκος Σπύρος ο μεγάλος αυτός ποδοσφαιριστής ο οποίος έπαιξε και μπάλα στην ομάδα.

  • Πρόεδρος της Ομάδας διετέλεσαν από την αρχή Νίκος Παπάκος , Νίκος Κοσμάτος, Κυδωνιάτης Θύμιος, Κυδωνιάτης Μιχάλης, Μουταρίδης Δημήτρης, Σκόνδρας Νεκτάριος.

Μετά το 1994 πρόεδρος της ομάδας είναι ο γιατρός Βασιλάκης Χάρις όπου έδωσε στην ομάδα το όνομα Αντλαντίδα Γηροκομείου και κατόπιν ο Βέρρας Δημήτρης που ονόμασε την ομάδα ΠΑΤΡΑΙ.

ΝΑ ευχαριστήσω θερμά τον Ντόντη Γιάννη και τον Νεκτάριο Σκόνδρα για την φύλαξη των κυπέλλων και της ιστορικής ταμπέλας του αθλητικού σωματείου και για την τεραστια προσπάθεια που κατέβαλλαν να διατήρησουν  την ιστορία του συλλόγου όλα τα επόμενα χρόνια μέχρι σήμερα.

Τέλος να ευχαριστήσω, όλους όσους μας έδωσαν φωτογραφίες,Τάκη Μαντζουράκη , Τάκη Παγώνη, Κώστα Δεληγιάννη αλλά ιδιαίτερα ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Τάσο Νικολόπουλο ο οποίος είχε το μεγαλύτερο φωτογραφικό υλικό αλλά και γιατί μαζί με άλλους κράτησαν ζωντανή την ομάδα  στα δύσκολα χρόνια γιατί υπήρξαν και πολλα δύσκολα χρόνια……Ντίνα Παπάκου«

*Το salos.gr έχει ξεκινήσει ήδη έρευνα για την ιστορική ομάδα της Πάτρας, την οποία θα παρουσιάσει σύντομα