Η «Ανάσταση» της Οικονομίας που δεν ήρθε ποτέ

 

Της Ελένης Κουρούβανη*

Σύμφωνα με την έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ για το 4ο τρίμηνο του έτους 2016 το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) σε όρους όγκου, παρουσίασε μείωση κατά 1,2%, σε σχέση με το 3ο τρίμηνο 2016, έναντι της μείωσης 0,4% που είχε ανακοινωθεί στην πρώτη οικεία εκτίμηση του 4ου τριμήνου στις 14/02/17, ενώ σε σύγκριση με το 4ο τρίμηνο 2015 παρουσίασε μείωση κατά 1,1% έναντι της αύξησης 0,3% που είχε ανακοινωθεί στην πρώτη εκτίμηση του 4ου τριμήνου.

Επιπροσθέτως, υπήρξαν αναθεωρήσεις, μικρότερης κλίμακας, και στα προηγούμενα τρίμηνα, βάσει των οποίων το 2016 έκλεισε τελικά με οριακά αρνητικό πρόσημο (0,05%) αντί της προηγούμενης εκτίμησης για θετική πορεία 0,3%. Τα παραπάνω στοιχεία της εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας όχι μόνο δεν διαψεύστηκαν αλλά επιβεβαιώθηκαν και από την έκθεση της Eurostat που είδε το φώς της δημοσιότητας στις 07/03/2017. Μπορεί πλέον να πανηγυρίζουμε για την μοναδικότητα μας. Είμαστε εξάλλου η μόνη χώρα μεταξύ των «28» της ευρωπαικής οικογένειας της οποίας το ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά το 4ο τρίμηνο του 2016.

Και ενώ λοιπόν οι αριθμοί είναι «λαλίστατοι» και αποτυπώνουν την κατάσταση που όλοι βιώνουμε θυμήθηκα ότι πέρσι τέτοια περίπου εποχή ετοιμαζόμασταν να γιορτάσουμε την «Ανάσταση» της Οικονομίας. Έχει περάσει ένας χρόνος από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Πρωθυπουργός στον κο Νίκο Χαντζηνικολάου «στον ενικό». Και υποθέτω κανείς πια δεν θυμάται την περιβόητη δήλωση-υπόσχεση ότι μαζί με το Πάσχα (του 2016) θα έρθει και η «Ανάσταση» της Οικονομίας. Πιθανόν επειδή κανείς δεν την πίστεψε τότε, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα που αφορά την επιστήμη της ψυχολογίας, καθώς καθίσταται ευκόλως αντιληπτό ότι οι συνεχείς διαψεύσεις δεν μας ασκούν εδώ και καιρό κάποια ιδιαίτερη επίδραση.

Στο θέμα μας όμως. Το Πάσχα του 2016 ήλθε πράγματι. Δεν μπορούσε άλλωστε να συμβεί και διαφορετικά. Είναι ομολογουμένως ότι γεγονότα ή καταστάσεις, των οποίων η έλευση δεν εμπίπτει – εν όλω ή μόνο εν μέρει- στο πεδίο ευθύνης της παρούσας συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Η «Ανάσταση» της οικονομίας από την άλλη δεν συνόδευσε τον οβελία την Κυριακή του Πάσχα, επειδή απλούστατα δεν ήρθε ποτέ.

Και για να είμαστε ειλικρινείς. Με τον τρόπο που οι κυβερνώντες αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τα θέματα της οικονομικής ανάπτυξης αλλά και εν γένει της οικονομίας δεν υφίσταται κάποιος σοβαρός λόγος να ελπίζει κάποιος – έστω και καλόπιστα- ότι η πολυπόθητη «Ανάσταση» αναβλήθηκε για ένα έτος και ότι θα λάβει χώρα το Πάσχα του 2017  ή εν πάση περιπτώσει  ότι θα επισυμβεί κάποια στιγμή σύντομα.

Κακά τα ψέμματα. Και αυτή η υπόσχεση έμεινε μόνο μία υπόσχεση που ξεχάστηκε και αυτή με τη σειρά της, όπως τόσες και τόσες υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν. Πλέον ούτε καν αυτό δεν είναι άξιο αναφοράς. Στην κανονικότητα της πρώτης φόρας αριστεράς φαίνεται ότι το συνηθίσαμε και αυτό πια.

*Η Ελένη Κουρούβανη είναι αντιπρόσωπος ΜΕΣΥΑ του Ποταμιού στην Αχαΐα.