Είναι το ΠΑΣΟΚ θρησκεία;

Της Όλγας Δούρου*

Δεν μπορώ να ισχυριστώ πως παρακολούθησα το συνέδριο της ΔΗ.ΣΥ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και φρόντισα να μάθω όλες τις πληροφορίες και τα παραπολιτικά. ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν υπήρξα και το ενδιαφέρον μου για το μέλλον της κεντροαριστεράς ήταν πάντα μειωμένο ως και ανύπαρκτο. Όχι, γιατί υπήρξα ποτέ κατά του ιδεολογικού της πλαισίου, αλλά γιατί πιστεύω πως η πολιτική στην Ελλάδα πρέπει να αποδεσμευτεί από τις κούφιες ετικέτες ενός παρωχημένου ιδεολογικού προσδιορισμού και να αντικατασταθεί από αυτή των βέλτιστων λύσεων.

Όμως, από το λίγο που είδα, διάβασα και κατάλαβα, συνειδητοποίησα πως παρά την μεγάλη του φθορά και κατακερματισμό το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και μάλλον θα παραμείνει θρησκεία.

Δεν θέλω να με παρεξηγήσετε, κατανοώ πως κατά τη διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ η χώρα περιήλθε σε μια κατάσταση ευμάρειας αν και επίπλαστη κατά την γνώμη μου. Η ευμάρεια θα ερχόταν δεν υπήρχε άλλη οδός, το κράτος δικαίου επίσης, αυτό που έγινε όμως ήταν η παράλληλη νομιμοποίηση του κομματικού κράτος και η καλλιέργεια του αισθήματος της ανωτερότητας, της ατρότητας έναντι της κάθε αρχής. Η μαγκιά του ρουσφετιού, του φακελακίου και  του έχω μπάρμπα στην Κορώνη, έγινε εθνική μας σημαία και από ότι φαίνεται ούτε η χρεωκοπία, ούτε τα capital controls, ούτε τα συσσίτια κατάφεραν να μας πείσουν πως κάτι δεν πάει καλά.

Πλέον, το όραμα του ΠΑΣΟΚ αναβιώνετε, ο Γιώργος Παπανδρέου του “Λεφτά (δεν) υπάρχουν” κάνει την μεγάλη επιστροφή, η Φώφη αφού έψησε κουλουράκια άρχισε να τα κερνάει κιόλας σε βουλευτές και στελέχη άλλων κομμάτων τα οποία εν όψη της πόλωσης ΣΥΡΙΖΑ ΝΔ, έσπευσαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να εξασφαλίσουν την πολιτική τους βιωσιμότητά.

Ταυτόχρονα ο Ραγκούσης ερχόμενος σε ρήξη με τους δυο από Ώρα Αποφάσεων παρίσταται στο Συνέδριο, το οποίο καταχειροκροτεί την είσοδο του Σταύρου Θεοδωράκη σε τέτοιο σημείο που μας κάνει να αναρωτηθούμε μήπως είναι κατά βάθος Ποτάμι ή καλύτερα μήπως ο λόγος που οι ψηφοφόροι και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν μετακινούνται προς το Ποτάμι είναι όχι οι θέσεις ή η ηγεσία αλλά το ότι δεν εξυπηρετεί τους βασικούς του λόγους ύπαρξης οι οποίοι δεν έχουν σχέση τόσο με την πολιτική για τους πολίτες όσο με την πολιτική για τους πολιτικούς.

Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (ΔΗΣΥ πλέον για φορολογικούς σκοπούς (βλέπε χρέη)), συμμετείχαν 2.500 διορισμένοι σύνεδροι οι οποίοι ομόφωνα πλην ενός επικύρωσαν τις αποφάσεις του συνεδρίου. Ομολογώ, αυτή η σύμπνοια μου θυμίζει λίγο ΚΕ ΚΚΕ αλλά ποια είμαι εγώ για να κρίνω πλειοψηφικές δημοκρατικές αποφάσεις;

Όπως και να χει η Γεννηματά ισχυροποίησε την θέση της, κατάφερε να συσπειρώσει τους Παπανδρεϊκούς και προχώρησε σε ένα συνέδριο που θα οδηγήσει σε μια εκλογή από τη βάση, αν και προσωπικά επιφυλάσσομαι ως προς τις παραμέτρους που θα ακολουθηθούν, η οποία κατά πάσα πιθανότητα, αν λάβει κανείς υπόψιν του τις έντονες φημολογίες, θα οδηγήσει σε συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ. Λογικό αν σκεφτεί κανείς πως ήδη το μεγαλύτερο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ.

Τώρα δηλαδή που το ξανασκέφτομαι η απάντηση σε ερωτήματα τύπου Καύσωνας με ΠΑΣΟΚ vs Καύσωνας με ΣΥΡΙΖΑ είναι, έφυγε ποτέ το ΠΑΣΟΚ από την εξουσία;

*Η Όλγα Δούρου είναι Κοινωνιολόγος της Θρησκείας, Συγγραφέας Εκπαιδευτικού Υλικού και Στέλεχος του Ποταμιού.