Αφιέρωμα Pride: Πορτοκαλένια…

Του Γιάννη Λάζαρη*

Κάπου γράφει ο Μάνος Χατζιδάκις: «Του Ελύτη του άρεσαν τα κορίτσια από παλιά. Αυτό δυσκόλεψε λίγο τη γνωριμία μας, ώσπου άρχισα να γράφω τη μουσική για τον Ήλιο του. Και τραγουδούσα όπου βρισκόμουν, νυχτα-μέρα, “Σήκω μικρή μικρή Πορτοκαλένια”, κι ο Ελύτης έτρεχε προς τη μεριά μου για ν’ αγκαλιάσει την Πορτοκαλένια, έτσι όπως ξυπνούσε από τη μουσική μου. Μ’ αυτόν τον τρόπο γνωριστήκαμε και γίναμε φίλοι. Αλλά όσες φορές ξεχνούσε την Ελένη του και την Πορτοκαλένια, γινόταν το παράξενο να φεύγει κι από μένα».

Τα δικαιώματα στην διαφορετικότητα του ανθρώπου δεν ξεκινάνε ουτε τελειώνουν σήμερα. Δεν σταματούν σε θρησκεία, φύλο, ανθρώπινη σκέψη και μόνιμους κανόνες. Όλα συνδιαμορφώνονται από την εποχή, την παιδεία, την κουλτούρα της περιοχής. Τα δικαιώματα πολλές φορές τα φτιάχνεις, άλλες φορές τα διεκδικείς.

Πολλές φορές χάνουν την «αλήθεια» τους και μετατρέπονται σε «άμορφο συνδικαλιστικό πανηγυράκι», αλλά και αυτό διακαιώματα είναι.

Εκεί που δεν είναι δικαιωμα, είναι η βία (πολλές φορές και λεκτική), αλλά εκεί που σου λέει ο μπουρδοσοφός «Ὃν οὐ τύπτει λόγος οὐδὲ ῥάβδος» δεν κρατάς ούτε μικρό καλάθι.

«Σήκω μικρή μικρή μικρή Πορτοκαλένια! Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει…”

*Ο Γιάννης Λάζαρης είναι στέλεχος του Ποταμιού