Αφιέρωμα Pride: Τέσσερις Στοχασμοί Περί Περηφάνιας

Της Π.Κ.

Στοχασμός Πρώτος

Αν υπερήφανος, σύμφωνα με τα λεξικά μας, είναι αυτός που έχει ένα συναίσθημα χαράς και ικανοποίησης για ένα αξιόλογο έργο που έχει επιτελέσει, είμαστε σίγουροι ότι η λέξη υπερηφάνεια είναι η πιο κατάλληλη για να ντύσει τις εκδηλώσεις των φεστιβάλ ανά τον κόσμο και να γδύσει τις προκαταλήψεις;

Γιατί αν η γενετήσια μου ταυτότητα (sexual identity) είναι αυτό για το οποίο θέλω να υπερ +φανώ, τότε που είναι το αυτονόητο και το ιδιωτικό που για μένα διατρέχει τις όποιες σεξουαλικές μου προτιμήσεις και τον όποιο σεξουαλικό μου προσανατολισμό; Με aυτή τη λογική θα έπρεπε να είμαι εξίσου υπερήφανη που έχω μια μύτη, 20 δάχτυλα και μερικές χιλιάδες τρίχες.

Στοχασμός Δεύτερος

Υπερήφανος όμως σημαίνει πως έχω και ένα αυξημένο αίσθημα αξιοπρέπειας κι έτσι είμαι πιο έτοιμος να τη διαφυλάξω όταν αυτή απειλείται.

Το πρόβλημα είναι λοιπόν ότι ανά τους χρόνους και απ’ όσο γνωρίζω, δεν έχει έρθει κανείς να μας πει ότι είναι ποινικό αδίκημα, αρρώστια, διαταραχή, ή ανωμαλία το να έχει κανείς μύτες, δάχτυλα ή να είναι τριχωτός. Το συναίσθημα της  υπερηφάνειας έρχεται ως αντίδραση απέναντι σε μια κοινωνία αδαή και παρωπιδοφορούσα που συνεχίζει να περιθωριοποιεί, να καταπιέζει, να λοιδορεί και να δαχτυλοδείχνει σαν ηλίθια.

Γιατί, εφόσον δεν βλάπτω κανέναν, δεν μπορώ να είμαι όποια και όποιος στο διάολο γουστάρω, και τιμή μου και καμάρι μου;

Στοχασμός Τρίτος

 Επιπλέον, όταν το ζήτημα έχει στο κέντρο του την ανθρώπινη σεξουαλικότητα τα πράγματα φαίνεται να μην είναι τόσο απλά, ευτυχώς και δυστυχώς.

Ευτυχώς, γιατί τί θα ήταν η σεξουαλικότητα, ο έρωτας, η επιθυμία, ο ερωτισμός, το σεξ αν δεν είχε και λίγο μυστήριο, και δυστυχώς,  γιατί αν τα πράγματα ήταν όντως τόσο απλά δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε συζητήσεις επί συζητήσεων και να αγωνιζόμαστε για το αυτονόητο.

Οι επιστήμονες το λένε, από το 1948 έχει βγει ο Kinsey, έχουν περάσει 70 χρόνια από τότε και είναι λες και τα ακούμε για πρώτη φορά: η ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι ρευστή, και κυλάει απ’ άκρη σ’ άκρη μιας ευρείας γκάμας συμπεριφορών και διαθέσεων, στα οποία η απόλυτη ετεροφυλία ή η απόλυτη ομοφυλοφιλία είναι μόνο 2 ενδεχόμενα και μάλιστα ανήκουν στη μειοψηφία. Κι ο Freud έχει μιλήσει, κι ο Malinowski, κι οEllis, κι ο Masters, και η Johnson, κι ο Lacan, κι ο Nye, κι ο Foucault, και η Butler, και χίλιοι δυό άλλοι, αλλά ο Oscar Wilde το έχει εκφράσει καλύτερα: τα ‘βιβλία’ που ο κόσμος θεωρεί ανήθικα είναι εκείνα που τους δείχνουν τα κρίματά τους, είναι τα βιβλία καθρέφτες. Με τον ίδιο τρόπο και οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν καθρέφτες, αλλά πόσοι είναι έτοιμοι να κοιτάξουν κατάματα τον εαυτό τους;

Στοχασμός Τέταρτος

Η λέξη λοιπόν που θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε για να χαρακτηρίσουμε τις εκδηλώσεις που γίνονται για τη προάσπιση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως είναι το δικαίωμα ελεύθερου σεξουαλικού προσανατολισμού, και δεν χρειάζεται να πάμε και πολύ μακριά, είναι η λέξη περι-φάνεια, με την έννοια αυτού που φαίνεται από παντού, του περίβλεπτου, του φανερού, του φωτεινού, του καθαρού.

Ας αναρωτηθούμε κι ας ρίξουμε φως πια, στο ποιοι πραγματικά είμαστε, ας διαβάσουμε, ας ενημερωθούμε κι ας σταματήσουμε να φοβόμαστε, μπας και κάνουμε το στοιχείο της υπερ-βολής που ενέχει η λέξη υπερ-ηφάνεια να φαντάζει περιττό και αναχρονιστικό. Μέχρι να γίνει αυτό, ας βγούμε στους δρόμους, ας υπερ-ασπιστούμε, ας υπερ-αμυνθούμε, κι ας υπερ-βάλλουμε.

*Η Π.Κ. είναι εκπαιδευτικός